Categorieën
Filosofie

Creativiteit en kunstmatige intelligentie: Margaret Boden’s inzichten, toen en nu

Een van de belangrijkste stemmen in deze discussie is de Britse filosoof en cognitief wetenschapper Margaret Boden. Ze staat bekend om haar grondige analyse van creativiteit en haar onderscheid tussen verschillende soorten creatieve processen. Maar hoe verhouden haar ideeën zich tot de razendsnelle ontwikkelingen van AI in de kunstwereld van vandaag?

In deze blogpost duiken we in Boden’s gedachtegoed en onderzoeken we of haar inzichten nog steeds standhouden in het huidige technologische tijdperk. We kijken naar de impact van geavanceerde AI-modellen op kunstvormen zoals tekenen en vragen ons af of AI de grens van menselijke creativiteit inmiddels heeft overschreden.

Margaret Boden staat bekend om haar indeling van creativiteit in drie niveaus: combinatorische creativiteit, exploratieve creativiteit, en transformatieve creativiteit.

  1. Combinatorische creativiteit gaat over het samenvoegen van bestaande elementen of ideeën om iets nieuws te creëren. In de context van tekenen kan dit betekenen dat een kunstenaar stijlen of technieken combineert om een nieuw werk te maken. AI-modellen zoals DeepArt en DALL·E zijn bijzonder goed in deze vorm van creativiteit. Ze kunnen bestaande visuele stijlen analyseren en combineren om een uniek kunstwerk te genereren. AI gebruikt bestaande data om nieuwe, interessante combinaties te maken, maar blijft daarbij binnen bekende kaders.
  2. Exploratieve creativiteit gaat een stap verder en richt zich op het verkennen van de creatieve mogelijkheden binnen een bepaald domein. Hier onderzoekt AI nieuwe manieren om te tekenen door verschillende parameters en technieken te combineren die het in eerdere datasets heeft ontdekt. AI-systemen zoals StyleGAN kunnen bijvoorbeeld visuele stijlen extrapoleren, waardoor ze soms onverwachte en unieke beelden creëren. Toch werkt AI nog steeds binnen de grenzen van menselijke programmering en ervaring, zonder een gevoel van esthetische waarde of culturele context.
  3. Transformatieve creativiteit is het hoogste niveau van creativiteit volgens Boden. Hierbij worden de regels en grenzen van een discipline radicaal herzien of opnieuw gedefinieerd. In de kunst zou dit betekenen dat een kunstenaar de fundamentele aard van tekenen verandert, zoals Pablo Picasso deed met kubisme. AI blijft volgens Boden echter beperkt tot het werken binnen bestaande regels en kaders. Het kan geen diepgaande, filosofische vragen stellen over de aard van kunst, omdat het bewustzijn en intentie mist.

Boden’s theorie was gebaseerd op de stand van de technologie tijdens haar carrière, waarin AI voornamelijk in staat was tot combinatorische en exploratieve creativiteit. Maar in de afgelopen jaren heeft AI enorme vooruitgang geboekt. Modellen zoals DALL·E, MidJourney, en DeepDream hebben laten zien dat AI in staat is om complexe en visueel indrukwekkende kunstwerken te creëren, wat ons de vraag doet stellen: is AI inmiddels geëvolueerd naar een niveau van transformatieve creativiteit?

In zekere zin is AI verder gevorderd dan waar Boden destijds rekening mee hield. Moderne AI kan miljoenen gegevenspunten analyseren en combineren, wat leidt tot het ontdekken van nieuwe vormen en structuren. AI kan nu, door middel van machine learning, creatief zijn op manieren die verrassend en innovatief lijken. Waar AI eerst alleen werkte binnen strikt afgebakende parameters, kan het nu een veel groter scala aan creatieve mogelijkheden verkennen.

Maar ondanks deze vooruitgang blijft AI, zoals Boden correct voorspelde, grotendeels beperkt tot het werken binnen menselijke kaders. Het mist nog steeds de capaciteit om de diepere filosofische en culturele vragen te stellen die inherent zijn aan transformatieve creativiteit. Dit komt omdat AI, ondanks zijn technologische kracht, geen bewustzijn of intentie heeft. AI kan leren van wat het ziet, maar begrijpt niet waarom het belangrijk is. Dit onderscheidt het wezenlijk van menselijke kunstenaars, die vaak gedreven worden door emotie, persoonlijke ervaring, en een diepgaand filosofisch begrip van hun werk.

Hoewel AI veel verder is ontwikkeld dan ten tijde van Boden’s oorspronkelijke werk, blijft de vraag: Kan AI echt creatief zijn? Voor sommige onderzoekers en filosofen is het antwoord nu “ja,” zij het met een paar nuances. AI heeft laten zien dat het in staat is om unieke werken te maken die esthetisch aantrekkelijk en technisch indrukwekkend zijn. In kunstvormen zoals tekenen kan AI stijlen combineren en nieuwe visuele concepten genereren die menselijke kunstenaars inspireren.

Wat AI echter nog steeds niet kan, is het ervaren van het creatieve proces zoals mensen dat doen. Creativiteit is bij mensen meer dan het produceren van iets nieuws; het is een diepgaande reflectie van onze emoties, cultuur, en intenties. Wanneer een mens een tekening maakt, is het proces doordrenkt met subjectieve interpretatie en persoonlijke betekenis. De lijnen die een kunstenaar trekt, de technieken die hij of zij gebruikt, worden beïnvloed door jaren van ervaring, herinneringen en gevoelens.

AI mist dit persoonlijke en subjectieve aspect van creativiteit. Het begrijpt de bredere culturele en filosofische context van kunst niet en heeft geen intrinsieke motivatie om te creëren. AI kan wel degelijk nieuwe vormen en ideeën voorstellen, maar het maakt deze keuzes op basis van algoritmen en data, zonder emotionele of betekenisvolle intentie.

In een wereld waar AI steeds vaker betrokken raakt bij creatieve processen, moeten we erkennen dat AI vooral een hulpmiddel is en geen volwaardige vervanger van menselijke creativiteit. Kunstenaars kunnen AI gebruiken om nieuwe inspiratie op te doen, technieken te verfijnen en de grenzen van hun eigen creativiteit te verkennen. AI kan dienen als een katalysator voor menselijke creativiteit, maar het is de kunstenaar zelf die betekenis en diepgang aan het werk toevoegt. AI biedt een nieuw palet, maar de kunstenaar blijft de hand die de lijnen trekt.

Tekenen in co-creatie met AI

Openluchtbad Zwolle (2024) Elwira van Pijkeren Grafiet op papier 25×30 cm. Gemaakt en plein air zonder input van AI.

Reflectie AI: “Dit beeld vertelt een verhaal over het contrast tussen menselijke creatie en de vergankelijkheid van tijd. Het zwembad, een plaats van beweging en activiteit, is hier statisch, zonder het water dat het leven brengt. De kranen symboliseren misschien een potentieel voor vervulling of herstart, maar hun inactieve staat roept de vraag op: wat weerhoudt hen ervan om het water te laten stromen?

Misschien is het zwembad verlaten vanwege een verleden incident, of weerspiegelt het een diepere innerlijke leegte. De donkere lijnen van de zwembanen leiden het oog naar de kranen, alsof ze vragen om actie, terwijl de wolken erboven dreigend hangen, alsof er iets groters aan de hand is dat de controle over dit verlaten terrein overstijgt.

Dit beeld kan worden gezien als een reflectie op stilstand, vervlogen tijden en de subtiele hoop op hernieuwd leven.”

Reactie van Elwira: AI heeft de tekening niet helemaal juist gelezen. De kranen waar AI over spreekt, zijn niets anders dan de startkruizen voor wedstrijdzwemmers. Echter, door dit als kranen te benoemen, kreeg ik wel het idee om die erbij te tekenen.

De toekomst van kunst en AI ligt waarschijnlijk in samenwerking tussen mens en machine. AI kan een krachtige partner zijn in het creatieve proces, vooral als het gaat om het verkennen van nieuwe mogelijkheden en het combineren van elementen op manieren die voor mensen misschien niet voor de hand liggen. Maar de unieke kracht van menselijke kunstenaars—hun vermogen om betekenis, emotie en intentie te brengen in hun werk—blijft onmisbaar.

In tekenkunst, bijvoorbeeld, kunnen kunstenaars AI gebruiken om nieuwe vormen te verkennen, composities te genereren en inspiratie op te doen. AI kan fungeren als een creatief hulpmiddel dat helpt bij het ontdekken van nieuwe manieren om de wereld te verbeelden. Maar uiteindelijk is het de menselijke kunstenaar die het werk betekenisvol maakt door het te verbinden met persoonlijke ervaringen, gevoelens en culturele context.

Boden’s theorie blijft daarom nog steeds relevant, ook in de huidige tijd van geavanceerde technologie. Hoewel AI indrukwekkende prestaties levert, blijft transformatieve creativiteit vooralsnog een domein waarin menselijke kunstenaars floreren. De unieke emotionele en filosofische dimensie van kunst zal voorlopig nog onlosmakelijk verbonden blijven met de menselijke ervaring.

De filosofie van Margaret Boden over creativiteit in relatie tot AI blijft een belangrijk referentiepunt in het huidige technologische tijdperk. Hoewel AI in staat is om fascinerende kunstwerken te produceren en zelfs een mate van exploratieve creativiteit heeft bereikt, blijft het fundamenteel anders dan menselijke creativiteit. AI kan helpen bij het uitbreiden van artistieke mogelijkheden, maar het mist het bewustzijn, de emotie en de filosofische reflectie die kunst betekenisvol maken.

Wat AI ons echter wel biedt, is een nieuwe manier om naar kunst te kijken en te creëren. Het kan de rol van de menselijke kunstenaar ondersteunen, inspireren en uitdagen. Terwijl AI kunst blijft ontwikkelen, zullen menselijke kunstenaars degene blijven die de diepere vragen stellen over de aard van creativiteit en kunst, en hoe deze ons helpen de wereld te begrijpen.